Ágangur mótvegis sjófólki

Fiskimannafelagið arbeiðir av álvara við spurninginum um eina blokadu av Thor, um felagið ikki fer at halda teir sáttmálar, ið vit hava her á landi.

Tað tykist ikki longur at vera nakað mark fyri, hvussu fólk verða viðfarin, ella hvussu lítil løn kann verða givin sjófólki.

Hetta kann endu í einum stórum roki, og eru okkara arbeiðsmarknaðarskipanir á sjógvi og landi í vanda fyri at kollrenna, tí landsins myndugleikar eggja reiðaríum at útnytta útlendskt sjófólk.

Vit arbeiða í føroyskum sjóøki, við føroyskum skipum, við føroyskum kvotum. Sjálvsagt skulu sáttmálar og lógir í Føroyum vera galdandi – einki annað kann koma upp á tal.

Landsstýrið undirgrevur sáttmálarnar
So er spurningurin, hví eggja landsins myndugleikar reiðaríum at taka bíliga arbeiðsmegi umborð?

Er tað tí at sjófólk ikki eru rættuligt fólk?

Hava sjófólk ikki krav uppá somu rættindi, sum øll onnur her á landi?

Hvat við teimum skipanum, vit hava uppbygt fyri sjófólk okkara? Skulu hesar nú brótast niður uppá stutta tíð?

Hví fáa vit ikki loyvi at virka og liva í okkara egna landi?

Hví skulu inntøkurnar takast frá sjófólki okkara?

Skulu familjurnar hjá sjófólkinum ikki hava mat á borðið?

Krevja okkara rætt
Hví skulu vit í Føroyum lata dyrnar upp fyri, at reiðaríir útnytta fólk úti í heimi, sum eru illa fyri, og tí ikki kunna krevja virðiliga løn, meðan teir sjálvir kunna liva eitt lív í marglæti.

Er hetta rætt, og er hetta soleiðis at vit vilja hava okkara sjóvinnu at vera?

Tað er nú, vit skulu til at verja okkara kæru, og tað er heilt vist, at standa vit ikki saman, sum drangur í brimi, so fer hetta at koma okkara sjófólki, familjum teirra og okkum øllum aftur um brekka.

Eg fari tí at biða tykkum fiskimenn at gera tykkum til reiðar at stríðast. Vit mugu berjast fyri teimum rættindum, sum vit hava uppbygt gjøgnum áratíggju, vit skulu ikki lata okkum alt lynda.

Sjófólk okkara ger hvønn dag sína skyldur, tað einasta vit gera er at krevja okkara rætt.

Jan Højgaard

Aftur